In conflict met je partner? Of in conflict met jezelf?
18 september 2018 

In conflict met je partner? Of in conflict met jezelf?

We kennen allemaal de conflictsituaties met onze partner. Soms gaat het over iets kleins, zoals huishoudelijke taken. Soms gaat het over grotere zaken, zoals opvoeding van de kinderen, seksualiteit of communicatie. En soms gaat het over zaken die een relatie volledig onderuit kunnen halen, zoals ontrouw. Hoe groot of klein ook, conflicten zijn vervelend, onprettig en kunnen je onzeker maken over de stabiliteit van je relatie. 

Wat we in conflicten geneigd zijn om te doen is de focus volledig te richten op de ander. De ander heeft iets fout gedaan, de ander moet naar je luisteren en de ander moet het oplossen. Dit doen we niet bewust, maar het is makkelijker en veiliger om te zien en te benoemen wat er bij een ander misgaat, dan de aandacht bij jezelf te leggen en te erkennen wat je eigen aandeel erin is. Heel begrijpelijk dat dit zo gebeurt. Helaas heeft het wel een paar vervelende effecten.

Waar de focus op de ander toe leidt

We pogen het conflict op te lossen of de relatie te verbeteren door de ander te veranderen. Onze cirkel van invloed is hierin beperkt, want de ander is nog altijd zijn/haar eigen individu, die zelf denkt, voelt en handelt. We kunnen hier tot op zekere hoogte onze invloed op uit oefenen, maar de ander zal het toch uiteindelijk zelf moeten doen. Het kost ernstig veel energie om toch te blijven proberen de ander anders te laten denken, voelen en handelen, want je moet er continu bovenop zitten als je de vinger in de pap wilt houden.

Ten tweede verstoort de focus op de ander de dynamiek. Je plaatst jezelf boven je partner door hem of haar op te dragen wat ‘ie moet doen. Wat je hiermee eigenlijk zegt is: “Ik weet het beter dan jij en dus ben ik beter dan jij”. Je maakt je partner afhankelijk en onzeker en daar waar je activiteit verlangt, trigger je passiviteit, omdat je partner jouw goedkeuring of bijsturing steeds meer nodig heeft. Hiërarchie is gevaarlijk in een partnerrelatie, want je raakt steeds verder verwijdert van elkaar door een onder- en bovenpositie.

Ten derde leidt de focus op de ander je af van je eigen ontwikkeling. Wat kan jij leren uit het conflict? Waar mag jij in groeien? Welke verandering in jou is er mogelijk? Je bent zo hard bezig met de ander te bewegen, dat je zelf vastroest.

Meer focus op jezelf

We reageren op de manier dat we reageren vanuit diepere overtuigingen, herinneringen, gevoelens en verlangens. Zo kunnen we een volkomen onschuldige uitspraak van onze partner inkleuren met vroegere ervaringen en een enorm verwijt horen. Als mijn man bijvoorbeeld vanuit interesse vraagt waarom ik een brownie heb gebakken in een rond bakblik, kan ik het interpreteren als: “Waarom doe je dat nou? Een brownie hoort vierkant te zijn. Dat jij dat niet weet”. Doordat het bij mij binnenkomt als verwijt, zou ik kunnen reageren met: “Het is ook nooit goed genoeg voor jou, jij kan alleen maar zeuren!”.

Een gek voorbeeld misschien, maar het kan soms om dergelijk ‘onbenullige' dingen gaan, waardoor we in conflict raken. In dit (verzonnen) voorbeeld is de vraag van mijn man een trigger van een overtuiging die in mij leeft, namelijk “Ik ben niet goed genoeg”. En een overtuiging is iets van mij, iets wat mijn perspectief beïnvloedt en iets waar ik zelf verandering in dien te brengen. Als ik de focus zou leggen op mijn man, word ik boos op hem, snapt hij er niks van (“want ik stel toch maar gewoon een normale vraag?!”), voel ik me verdrietig, onzeker en onbegrepen, voelt hij zich verdrietig, onzeker en onbegrepen, en blijft de overtuiging in mij intact.

Wat wordt er in mijn kern getriggerd?

Dat is eigenlijk de vraag die ik me in dit voorbeeld zou mogen stellen. Wat denk ik nu? Welke emoties ervaar ik? Wat ervaar ik fysiek? Welke overtuiging hoort hierbij? In deze situatie zou ik bijvoorbeeld schrik kunnen ervaren, zou ik me klein kunnen voelen, komt de overtuiging “ik doe het nooit goed” naar voren en schieten er gedachten voorbij als: “Waarom heb ik niet gewoon een vierkant bakblik gebruikt?”, “Wat ben ik toch dom”, “Ik bak nooit meer iets”, herinneringen waarbij ik me ook niet goed genoeg voelde, etc.

Het is heel kwetsbaar om hier zo mee bezig te zijn, maar het levert meer op dan te ontkennen dat dit allemaal in mij leeft en het bij mijn man neer te gooien, als zijnde zijn fout. Door kennis te nemen van deze innerlijke processen, komt er ruimte voor transformatie. Ten eerste geef ik mezelf de erkenning dat dit aanwezig is en ten tweede is mijn cirkel van invloed hier heel groot, want het zijn mijn gedachten, gevoelens en handelingen, dus die kan ik ook veranderen.

Over de schrijver
Mijn naam is Shane, ik ben holistisch psycholoog en eigenaar van Leef Kwadraat. Ik houd me bezig in mijn eigen praktijk voor het begeleiden van mensen die individueel of gezamenlijk aan de slag willen. Bovendien bied ik online cursussen aan en ondersteun ik mensen actief in het ondersteunen van hun gezondheid met essentiële oliën. Ik voel passie, liefde en bevlogenheid in het werk dat ik doe.
Reactie plaatsen

arrow_drop_up arrow_drop_down